Mijn naam is Rick Mulders, ik ben 49 jaar en woon in de Achterhoek. Met mijn bedrijf, NeVeTe, gevestigd in Lochem, verzorg ik al meer dan 23 jaar opleidingen en trainingen voor uiteenlopende doelgroepen binnen de verkeerstechniek.
Mijn loopbaan begon echter heel ergens anders. Oorspronkelijk ben ik opgeleid als zelfstandig werkend kok. Toch besloot ik mijn hart te volgen en een compleet andere richting op te gaan. Ik ging werken bij Justitie en maakte daarna de overstap naar het vak van buitengewoon opsporingsambtenaar (BOA).
Tijdens mijn werk als BOA kreeg ik de kans om in Barneveld les te geven aan beginnende verkeersregelaars. Dat ene lesmoment per kwartaal groeide al snel uit tot veel meer. De vraag naar opleidingen nam zo sterk toe dat het uiteindelijk niet meer te combineren was met mijn baan. Dat was het moment waarop ik besloot volledig voor het opleiden te kiezen.
In de afgelopen jaren heb ik duizenden cursisten mogen begeleiden. Mijn specialisatie ligt bij opleidingen op het gebied van verkeersmaatregelen, veilig werken langs de weg en de BRL 9101 Vakman en BRL 9101 Specialist. Daarbij draait het voor mij niet alleen om het behalen van een certificaat, maar vooral om het ontwikkelen van vakmensen die begrijpen waarom veiligheid altijd voorop staat.
Mijn manier van lesgeven wordt vaak omschreven als duidelijk, gestructureerd en energiek. Ik geloof niet in droge theorie, maar in praktijkvoorbeelden, herkenbare situaties en verhalen die blijven hangen. Juist daardoor onthouden cursisten de lesstof beter en kunnen zij deze direct toepassen in hun dagelijkse werkzaamheden.
Iedere opleidingsdag begint voor mij hetzelfde: ik scan de groep. Vaak kennen deelnemers elkaar nog niet en bestaat een klas uit mensen met verschillende achtergronden, leeftijden en ervaringsniveaus. Ik zie die verschillen juist als een kracht. Door iedereen met respect te behandelen en een veilige leeromgeving te creëren, ontstaat er vrijwel altijd een hechte groep die samen leert en elkaar verder helpt.
Naast mijn werk ben ik al jarenlang actief in het Kyokushin Karate, één van de zwaarste full-contact karatestijlen ter wereld. In juli 2026 behaalde ik mijn Shodan (1e dan zwarte band). De discipline, het doorzettingsvermogen en het respect die binnen het Kyokushin centraal staan, neem ik iedere dag mee in mijn lessen. Opgeven is voor mij geen optie. Ik verwacht inzet van mijn cursisten, maar geef daar minstens zoveel energie en betrokkenheid voor terug.
Mensen omschrijven mij vaak als direct. Dat klopt. Ik houd niet van mooie verhalen zonder inhoud en zal nooit zeggen dat iets goed is als dat niet zo is. Tegelijkertijd geloof ik dat eerlijkheid en duidelijkheid de basis vormen voor groei. Mijn doel is niet om iemand af te rekenen op fouten, maar juist om ervoor te zorgen dat iedereen beter wordt in zijn vak.
Door de jaren heen ben ik uitgegroeid tot een vraagbaak binnen de verkeerstechniek. Dagelijks word ik gebeld door opdrachtgevers, collega’s en vakmensen met vragen over de CROW-richtlijnen, verkeersmaatregelen en de praktijk. Die voortdurende uitwisseling van kennis houdt mij scherp en zorgt ervoor dat mijn opleidingen altijd aansluiten op de actualiteit.
Ik werk graag met verschillende doelgroepen en heb veel ervaring in het begeleiden van mensen met onder andere ADHD en PDD-NOS. Iedereen leert op zijn eigen manier. Juist die verschillen maken het onderwijs interessant. Ik vind het belangrijk dat iedere cursist de ruimte krijgt om zich in zijn eigen tempo te ontwikkelen, zonder het einddoel uit het oog te verliezen.
Sport speelt een belangrijke rol in mijn leven. Het helpt mij om scherp te blijven, zowel lichamelijk als mentaal. De lessen die ik in de sport heb geleerd – discipline, respect, doorzettingsvermogen en verantwoordelijkheid – vormen ook de basis van mijn manier van lesgeven.
Na meer dan 23 jaar opleidingen verzorgen, blijft mijn motivatie onveranderd. Iedere cursus is opnieuw een kans om kennis over te dragen, mensen zelfvertrouwen te geven en bij te dragen aan een veiligere infrastructuur in Nederland.
Mijn levensmotto is eenvoudig:
“Geluk verlangt dat je er dagelijks aan sleutelt.”
